Το Blog rehab ξεκίνησε πριν 3 σχεδόν χρόνια σαν ένα παιχνίδι ανακάλυψης. Αντί να μιλήσω σ'ένα αγαπημένο μου πρόσωπο, έφτιαξα το blog και προσπάθησα μέσα από ήχους, εικόνες και λόγια να δείξω ποιός είμαι. Αυτό είχε βέβαια σαν αποτέλεσμα, το πρόσωπο αυτό να μου πει ότι δεν υπάρχει καμμία περίπτωση να είμαστε μαζί αλλά από την άλλη μέσα απ'όλα αυτά έμαθα τι σημαίνει ν'αγαπάς χωρίς να περιμένεις τίποτα, μεγάλο μάθημα ζωής. Και ο καιρός πέρασε με τα συναισθήματα να εναλάσσονται ανάμεσα στη λύπη για ότι χάθηκε και στο θυμό για τα λάθη που έκανα και εμένα να χρησιμοποιώ την πολύ επιτυχημένη τακτική μου να τρομάζω τους ανθρώπους που με πλησίαζαν. Mέσα σ'όλα έτυχε και μία περίεργη φάση που δεν ήταν έρωτας ούτε φιλία άλλα μάλλον παιχνίδι αντοχών, μία σχέση που με πλήγωσε με τον τρόπο που μόνο η ψυχολογική βία μπορεί να πληγώσει. Αντιμετώπισα ένα σοβαρό πρόβλημα υγείας και δεν το έμαθε σχεδόν κανείς. Κι έβαλα και σε μια τάξη τα άτομα που υπήρχαν πάντα στη ζωή μου και βρήκα μια ισορροπία που κάνει τα πράγματα πιο απλά. Πήρα μερικές δύσκολες αποφάσεις που νομίζω ότι είναι σωστές γιατί έχουν μια κατεύθυνση ευτυχίας και ηρεμίας. Κι επειδη "εγώ μιλάω με τραγούδια, δεν έμαθα άλλη γλώσσα ποτέ" αποχαιρετάω την προηγούμενη περίοδο με ήχους που εκφράζουν την αποδοχή του παρελθόντος και την αρχή μιας καινούριας σελίδας στην προσωπική μου ιστορία. And let's hope that there must be better songs to sing than these...
Blog Rehab
A psychiatric hospital for bloggers
Sunday, January 8, 2012
The one that got away/Ένα τραγούδι ακόμα
Το Blog rehab ξεκίνησε πριν 3 σχεδόν χρόνια σαν ένα παιχνίδι ανακάλυψης. Αντί να μιλήσω σ'ένα αγαπημένο μου πρόσωπο, έφτιαξα το blog και προσπάθησα μέσα από ήχους, εικόνες και λόγια να δείξω ποιός είμαι. Αυτό είχε βέβαια σαν αποτέλεσμα, το πρόσωπο αυτό να μου πει ότι δεν υπάρχει καμμία περίπτωση να είμαστε μαζί αλλά από την άλλη μέσα απ'όλα αυτά έμαθα τι σημαίνει ν'αγαπάς χωρίς να περιμένεις τίποτα, μεγάλο μάθημα ζωής. Και ο καιρός πέρασε με τα συναισθήματα να εναλάσσονται ανάμεσα στη λύπη για ότι χάθηκε και στο θυμό για τα λάθη που έκανα και εμένα να χρησιμοποιώ την πολύ επιτυχημένη τακτική μου να τρομάζω τους ανθρώπους που με πλησίαζαν. Mέσα σ'όλα έτυχε και μία περίεργη φάση που δεν ήταν έρωτας ούτε φιλία άλλα μάλλον παιχνίδι αντοχών, μία σχέση που με πλήγωσε με τον τρόπο που μόνο η ψυχολογική βία μπορεί να πληγώσει. Αντιμετώπισα ένα σοβαρό πρόβλημα υγείας και δεν το έμαθε σχεδόν κανείς. Κι έβαλα και σε μια τάξη τα άτομα που υπήρχαν πάντα στη ζωή μου και βρήκα μια ισορροπία που κάνει τα πράγματα πιο απλά. Πήρα μερικές δύσκολες αποφάσεις που νομίζω ότι είναι σωστές γιατί έχουν μια κατεύθυνση ευτυχίας και ηρεμίας. Κι επειδη "εγώ μιλάω με τραγούδια, δεν έμαθα άλλη γλώσσα ποτέ" αποχαιρετάω την προηγούμενη περίοδο με ήχους που εκφράζουν την αποδοχή του παρελθόντος και την αρχή μιας καινούριας σελίδας στην προσωπική μου ιστορία. And let's hope that there must be better songs to sing than these...
Saturday, December 31, 2011
Monday, December 26, 2011
...
το φάντασμα των Χριστουγέννων που ζήσαμε μ αυτούς "που ξέρουμε πως δεν θα ξαναγυρίσουν" και μας λείπουν πολύ.
Sunday, December 18, 2011
Wednesday, December 14, 2011
ισορροπία;
I disappeared in you...You disappeared from me
Γιατί όταν μπει στη ζωή σου κάποιος που σ'αγαπάει, πρέπει να βγει από τη ζωή σου κάποιος που σ'αγαπάει; Αυτή την εξίσωση δεν την καταλαβαίνω...
Oh...love... Sweetheart, You're so cruel
Monday, December 5, 2011
We almost had it all
You had my heart inside your hand
Και ξαφνικά μου στέλνεις email για να μου πεις κάτι που έγινε και πως μ'αγαπάς.
Κι εμένα το μυαλό μου έχει κολλήσει σ'εκείνη τη φορά που σε είχα αγκαλιά μέσα στο ασανσέρ του ξενοδοχείου και ότι ακόμα θέλω να σε φιλήσω
(Now I'm gonna wish you had never met me)
Wednesday, November 23, 2011
I'm a very good loser
Πριν μερικές μέρες, ένα απ'αυτά τα χαλαρά και λίγο βαρετά απογεύματα Κυριακής, έβλεπα το "The way we were". Και σκεφτόμουν τις φορές που δεν ήρθα, τις παρ'ολίγον συναντήσεις μας και όλα αυτά που δεν έχουμε καταφέρει να πούμε. Κι αν ακόμα συναντηθούμε τυχαία θα σου πω...
What's too painful to remember, we simply choose to forget
Thursday, November 17, 2011
Monday, November 14, 2011
αν ήξερα
...δεν αξίζω εγώ μια σταγόνα απ' της αγάπης τον ωκεανό...
Why wasn't it me? Seriously, I really need to hear you say it. Be a friend and tell me, why wasn't it me?
Friday, October 28, 2011
Αλλάζει ο καιρός
κι όλα είναι πια διαφορετικά. κι αν ακόμα κοιτάζω πίσω, είναι για να βεβαιωθώ οτι θέλω να πάω μπροστά
μ΄ένα σου βλέμμα πλημμυρίζει φως
Tuesday, October 18, 2011
Won't you walk me through it all, darling?
Believe me when I tell you I have no place to go
But to go where the wild flowers grow and the stone gardens bloom.
Μου έλειψες...δεν θέλω να ξαναφύγω
Wednesday, October 5, 2011
Wednesday, September 28, 2011
Heaven is a place on earth
They say that the world was built for two
Only worth living if somebody is loving you
Tuesday, September 20, 2011
Monday, September 19, 2011
Sunday, September 18, 2011
Tuesday, August 31, 2010
Monday, August 23, 2010
I will never know...
...γι'αυτά που δεν έχουν συμβεί, που δεν έχουμε μοιραστεί και που δεν είμαι σίγουρος πια για το αν θα έρθει η ώρα να συμβούν στ' αλήθεια... Αν τα σ'αγαπώ και τα σε θέλω θα βγούν από τις οθόνες και τα τραγούδια και θα γίνουν αλήθεια και πραγματικότητα που θα είναι δική μας... Ή αν θα μείνουμε μια ιστορία σε ένα blog που θα την διαβάζει κάποιος ή κάποια αργότερα και θα αναρωτιέται αν το δικό του παραμύθι θα έχει καλύτερο τέλος...
Ι don't care about anything but you
Friday, August 20, 2010
Monday, August 16, 2010
I spend the days with my vanity
I'm lost in heaven and I'm lost to earth
(και φοβάμαι καμμιά φορά μήπως όλοι οι άλλοι έχουν δίκιο)
Monday, August 9, 2010
Screw you
It reminded me how...genuinely romantic I was,how I had so much hope in things and...now it's like...
I don't believe in anything that relates to love, I don't feel things for people anymore.
In a way...I put all my romanticism into that one night and I was never able to feel all this again.
...this night took things away from me and...I expressed them to you and you took them with you!
It made me feel cold, like if love wasn't for me!
You know what?
Reality and love are almost contradictory for me.
But it's my fault, I know that it's my fault, because...I never felt it was the right man. Never!
But what does it mean the right man? The love of your life?
The concept is absurd,the idea that we can only be complete with another person is...EVIL! Right?
You know, I guess I've been heart broken too many times. And then I recovered.
So now, you know,form the start, I make no effort. Because I know exactly what will happen...
- You can't do that.
You can't do that,you can't live your life trying to avoid pain,at the expense of...
Ok, you know what? I've gotta... I've gotta get away from you...
Screw you!(και να δεις την ταινία)
Saturday, August 7, 2010
Sunday, August 1, 2010
Δάκρυα που κυλήσανε για σένα γίνανε τραγούδια
το μυστικό μας λοιπόν το κρατάω καλά κρυμμένο
και μπορεί όταν θα σε δω, αν ταιριάξει να σου πω, για ποιο λόγο εγώ ψάχνω τόσα χρόνια να σε βρω...
Wednesday, July 28, 2010
the future is coming on
the soul of this man is in his clothes...and his heart is in his tongue ...
καινούριο post για να ξεχάσουμε το προηγούμενο και γιατί έπρεπε να ήσουν μαζί μου εκείνο το βράδυ στο Glastonbury
Tuesday, July 27, 2010
εγωισμός
"...το καταλαβαίνω ότι το αρνείται, αλλά ξέρει την αλήθεια. Γι'αυτό θέλει μικρότερους άντρες. Όχι μόνο για το ξέκουραστο βλέμμα και το απαλό δέρμα. Αλλά για να μπορεί να τους ελέγχει. Θέλει σχέσεις εξάρτησης. Θέλει να έχει τη δύναμη να καθορίζει τα πράγματα. Μια σειρά από αγόρια που ζητιανεύουν λίγη αγάπη και επιβεβαίωση που δεν θα πάρουν ποτέ. Θέλει τον έλεγχο που ποτέ δεν είχε. Θέλει ουσιαστικά να στερεί αυτό που στερήθηκε. Και ειδικά την αγάπη του πατέρα. Που ενώ την είχε, δεν είχε την απόδειξη της, μόνο τον έλεγχο και τον εγκλωβισμό που έσερνε μαζί. Και αυτή η μόνιμη δικαιολογία ότι δεν μπορεί να δώσει αυτό που θέλει ο άλλος κι έτσι φεύγει για να μην απογοητεύσει και να μην πληγώσει. Ένα μεγάλο ψέμα. Γιατί εσύ δεν ζήτησες ποτέ τίποτα. Κι όμως σε κρατάει στην άκρη. Επειδή δεν μπορεί να σε ελέγξει. Μία φορά μόνο ζήτησες το πιο απλό πράγμα και είπε όχι. Το μόνο που μπορεί να σου δώσει στο αρνήθηκε. Απορώ πως δεν το βλέπεις. Αγάπη με το σταγονόμετρο. Μίζερη κατάσταση.Καμμιά ψυχική γεναιοδωρία. Kόλλημα στο παρελθόν. Κι εσύ επιμένεις. Και συνεχίζεις να δίνεσαι. Ξέρεις οτι διαφωνώ με αυτή σου την τακτική. Και ξέρεις κι εσύ οτι δεν θ'αντέξεις για πάντα. Είμαι σίγουρος ότι θα φύγεις. Γιατί κανένας δεν κρατάει στη ζωή του ανθρώπους που ενώ λένε οτι τον αγαπάνε δεν βγαίνουν έστω και για λίγο από το comfort zone τους..."
θα μείνω
Friday, July 23, 2010
να μη σ'έβρισκα ποτέ...
να σε έσβηνα...
να σε ξέχναγα...
να μη σε θυμόμουνα...
ξανά
σε κάποια άλλη ζωή, τότε που ξέρεις μπορεί...
Friday, July 16, 2010
So many times we have to pay...
We love each other but it seems
The love lives only in my dreams
It's so one sided...
But in this life I must confess
The search for love and hapiness
Is unrequited...
What makes a man a man?
Να λες αυτό που θέλεις ακόμα κι αν χάσεις αυτό που έχεις
the answers come from those who make the rules that some of us must break just to keep living
Saturday, July 10, 2010
did you say it?
I love you.
I don't ever want to live without you.
You changed my life.
Did you say it?
It might all be gone tomorrow.
Monday, July 5, 2010
Friday, July 2, 2010
and if I was yours
But I’m not
...ίσως σε γοητεύουν τα απλά πράγματα αλλά πιθανό να μην μπορούσες να τα ζήσεις. γιατί απλά δεν είναι αυτή η ζωή σου. όντως μοιάζουμε σε πολλά πράγματα. ίσως η συμπεριφορά να είναι διαφορετική. γιατί ο περίγυρος είναι διαφορετικός. και τόσο ίδιος στιγμές. μου μοιάζει να έχεις ανάγκη από αληθινά συναισθήματα γύρω σου. να είναι κάποιος μαζί σου, όχι μόνο ερωτικά, αλλά και φιλικά, κοινωνικά για αυτό που πραγματικά είσαι. παιδί και μεγάλος μαζί. μα κυρίως παιδί. και περισσότερο αληθινό παιδί. τόσο απλό και τόσο περίπλοκο την ίδια στιγμή. όπως και εσύ. και αυτό νομίζω είναι φανερό. θες να αγαπηθείς πραγματικά για όλα αυτά που είσαι πίσω από αυτά. και φοβάσαι απίστευτα να αγαπηθείς...
I would rather be alone than pretend I feel alright
Tuesday, June 29, 2010
Saturday, June 26, 2010
Wednesday, June 23, 2010
Sunday, June 20, 2010
Saturday, June 19, 2010
Έχουμε χάσει τόσα που δεν ξέρουμε τι είναι δικό μας
Ποτέ δεν είχα τίποτα κι απόψε θέλω να σε φιλήσω
Είχα τόσα ωραία πράγματα κι εσύ...
Wednesday, June 16, 2010
Si un jour la vie nous sépare...
Car pour toujours cet air-là
Parlera de toi et moi
ένα χαζό γαλλικό τραγουδάκι...έτσι για το καλό (μου) ταξίδι...και τόσο μακριά που είσαι...σε νιώθω τόσο κοντά...
Tuesday, June 15, 2010
Friday, June 11, 2010
Thursday, June 10, 2010
πρέπει το χέρι σου ν'αφήνω
θέλω να πάμε βόλτα. σ'αυτό το μέρος. ν'αράξουμε εκεί. να κοιτάζω εσένα. που κοιτάζεις εμένα. και να κοιτάμε μπροστά...
Monday, June 7, 2010
Sunday, June 6, 2010
but to lose you would cut like a knife
And if all that there is, is this fear of being used
I should go back to being lonely and confused
would you care?
τι φοβερή πράξη βίας το να μη σε αγαπάνε. η μη αγάπη παίρνει διάφορες μορφές. μεταμφιέζεται. και η μεταμφίεση σε απελπίζει.
καταλαβαίνεις, αλλά δεν έχεις ορατό πρόσχημα για να εκφράσεις την οργή ή την απελπισία σου.
Thursday, June 3, 2010
Monday, May 31, 2010
encore une fois je suis cassé...
"είσαι πάρα πολύ έξυπνος για να πιστεύεις πως θα γινόταν να μην υπάρχουν άλλοι άνθρωποι στην ζωή μου από την στιγμή που αποφάσισαμε να αφήσουμε έξω από την σχέση μας ένα κομμάτι που είναι τόσο σημαντικό όσο το σεξ. και αυτό ισχύει προφανώς και για τους δυο μας. εγώ δεν κάνω σενάρια που να αδικούν το μυαλό μου σε ότι σε αφορά. αυτό που μετράει όμως, για να μιλήσω για μένα, είναι πως όσοι άνθρωποι και αν υπάρχουν στην ζωή μου, ο μόνος που δεν μπορώ, που δεν θέλω μάλλον, να αφήσω να φύγει είσαι εσύ. και ας μην βοηθάς πια καθόλου στο να κρατιούνται οι ισορροπίες. παραμένεις πολύ σημαντικός και ας μην μοιραζόμαστε πια σχεδόν τίποτα ουσιαστικό, γιατί όλα μέσα στο μυαλό μας είναι. και παρόλο που κάθε φορά που κλείνουμε το τηλέφωνο τελευταία νοιώθω να ξενερώνω μια που έχω να κάνω μονίμως πια με το κομμάτι σου που δεν συμπαθώ ιδιαίτερα μου παίρνει σχετικά λίγο χρόνο να θυμηθώ γιατί θέλω να είμαι ακόμα εδώ. και η αλήθεια είναι πως δεν ξέρω για πόσο θα νοιώθω την ανάγκη να το σώνω μέσα μου αυτό χωρίς την δική σου συμμετοχή, αλλά όσο θα καταφέρνω να θυμάμαι αυτά που θέλω εγώ και όχι αυτά που προσπαθείς εσύ να μου θυμίζεις, εγώ θα είμαι εδώ, όπως και όσο είμαι, και ο καιρός θα δείξει. και τα πως, και τα γιατί και τα πότε. και σίγουρα, με την απόσταση να μεγαλώνει, κάποια στιγμή τα πράγματα μπορούν να γίνουν πιο εύκολα και για τους δυο μας. και μπορεί αυτό να είναι που θέλεις να συμβεί. ή μπορεί και όχι. σε παρατηρώ χωρίς να παρεμβαίνω πια ιδιαίτερα και προσπαθώ να καταλάβω τι θέλεις αλλά δεν τα καταφέρνω. και εκεί που πίστευα πως σε ήξερα καλά, πολύ καλά, τώρα νοιώθω σαν να μην σε ξέρω καθόλου πάλι. και έτσι, τα περιμένω όλα πια. και το τέλος και την ανατροπή..."
Sunday, May 30, 2010
Thursday, May 27, 2010
Wednesday, May 26, 2010
Tuesday, May 25, 2010
Thursday, May 20, 2010
you need me and I need you
The purity of tears, the plans we never made
I wanna make them real but it's pulling me high
Wednesday, May 19, 2010
αυτό που ψάχνεις μακριά μου, πάλι κοντά μου σε γυρνά...
Προσπάθησα να σου εξηγήσω όσο καλύτερα μπορούσα τι θέλω να αφήσω πίσω μου και τι θέλω να κρατήσω στην ζωή μου από σένα αλλά μάλλον πάλι δεν τα κατάφερα...ξέρω πως ακόμα και αν μπορούσα να σε έχω δεν θα το διάλεγα γιατί αυτό που νόμιζα πως μπορούσες να μου δώσεις δεν μπορείς... Και φταίω εγώ γι΄αυτό και όχι εσύ... Και γι' αυτό μπορώ να πάω παρακάτω...Παρακάτω από σένα σαν ερωτική σχέση αλλά όχι παρακάτω από σένα σαν έναν άνθρωπο που αγαπώ πολύ και θέλω να έχω στην ζωή μου..Την είχαμε και οι δυο την επιλογή να το πάμε ένα βήμα παρακάτω όλο αυτό και να το βάλουμε σε ένα κρεβάτι και δεν το κάναμε... Ο καθένας με τον τρόπο του, κάναμε πίσω... Και ξέρουμε πιστεύω και οι δύο, και ας μην το συζητήσαμε, πως δεν θα κάνουμε ποτέ μπροστά...Και θεωρητικά αυτή η γνώση θα μπορούσε να είναι δύναμη για πάντα...Για να κρατήσει όλο αυτό όσο το θέλουμε και όσο νοιώθουμε την ανάγκη να υπάρχει ο ένας στην ζωή του άλλου σαν κάτι πάνω από τα κοινά και τα εύκολα...Θα ήθελα να μπορούσες να είσαι στην ζωή μου ένα λιμάνι που θα είναι εκεί για πάντα... Και να είμαι εγώ το ίδιο για σένα... Και να μπορούμε να τρέχουμε πάντα ο ένας στον άλλον για τα δύσκολα και για τα εύκολα και για τα άσχημα και για τα όμορφα και ας μην έχει μια εικόνα συγκεκριμένη το μέλλον για μας τους δυο... Και πιστευω μέχρι τώρα πως και εσύ το ίδιο θα ήθελες και πως θα βρούμε ένα τρόπο να το κάνουμε να συμβεί...
Sunday, May 16, 2010
Blog Archive
-
►
2010
(50)
-
►
June
(12)
- εσένα
- χωρίς ντροπή
- θα σ'έχω αγκαλιά
- μη στεναχωριέσαι...έχω εγώ
- Έχουμε χάσει τόσα που δεν ξέρουμε τι είναι δικό μα...
- Si un jour la vie nous sépare...
- μα εγώ δεν είμαι για πολύ...
- tu es mon plus grand mystère
- πρέπει το χέρι σου ν'αφήνω
- ραντεβού σε θερινό σινεμά
- but to lose you would cut like a knife
- that's what you are
-
►
June
(12)
